Söylemem

Ne iz takip ederim kelp gibi,

Ne yol sorarım yolcu gibi,

Ne aş sorarım obur gibi,

Ne görünür ne görülürüm…

Bir asma bahçe takılı gökten,

Ya ip çıkar oraya yahut merdiven,

Araçlarla binbir zahmet ile insan,

Sabitliğim şâhitliğimdir kâinatı…

Kimse ne bilir, ne tadar,

Tüm lezzetler âna bakar,

O ânda yiter önceki umutlar,

Cenneti’mi seyrimdir ânım…

Hakk’a varılacak yol edinmek,

Bir arpa kadar su, bir gram ekmek,

Kuşlar gibi olana yeter bu erzak,

Candan geçmeyenler yol bulamaz…

Ya Rab! Sen ile konuşur bu kul ancak,

Düzenin fesâdı nefs ile ancak,

Tabiat zikreder aşk ile ancak,

Tevbesiz kalan zâlimi ânda ateşiyle yak!

Râşid bin Ahmed